Brochowianie

Szczególne podziękowania dla Pani Teresy Pakuły, Annie Michalik-Czarneckiej, Ilony Irach-GrabowskiejMichała Sulki i Pana Piotra Gaglika. Stacja Wrocław Brochów nie ruszyłaby bez Was. Włożyliście w ten projekt kawał serducha, wiedzy i ogrom pracy.

Piotr GaglikPIOTR GAGLIK Gość specjalny (z ramienia Towarzystwa Przyjaciół Brochowa) spotkań organizowanych w ramach Stacji Wrocław Brochów. Opiekun merytoryczny scenariuszy gier.

W Brochowie od … 50 lat. Przeszłością osiedla zainteresował się w 7 kl. SP. Z wykształcenia jest prawnikiem, początkowo w Zakładzie Stosunków Międzynarodowych w Instytucie Śląskim w Opolu, później asystent na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego. Od 1994 r. pracuje w Urzędzie Miasta Wrocławia, z przerwą w 1998-2002, gdy był radnym oraz krótko zatrudniony w Rejonowym Urzędzie Poczty. Z uwagi na epizody polityczne (w opozycji od 1979 r. , 1982 r, ok. 2 miesiące spędził w „internacie”) współpracownik Wrocławskiego Komitetu Obywatelskiego, zaangażowany w wybory w czerwcu 1989 r. i w samorzadowe w 1990-1992 r. Inicjator powołania i przewodniczący Brochowskiego Komietu Obywatelskiego, orędownik rad osiedli, inicjator powstania Rady Osiedla i Festynu Brochowskiego, współinicjator TPB. Autor paru publikacji nt. Brochowa. Współinicjator powstania, działacz przy władzach Dolnośląskiego Oddziału Towarzystwa Polsko-Serbołużyckiego, członek stowarzyszenia “Pro Cultura Catholica”, Stowarzyszenia Dróg św. Jakuba w Polsce oraz członek wspierający Związek Sybiraków III RP. Współpracuje ze stowarzyszeniem Civitas Christiana. Prowadzi szkolenia z różnych dziedzin interesujących radnych gminnych i liderów samorządowych. Pilot i instruktor wycieczek zagranicznych. Prowadzi wykłady, zazwyczaj historyczne, w ww. stowarzyszeniach – sporadycznie.

______________________________________________________________________________

Ilona Irach-GrabowskaILONA IRACH-GRABOWSKA
Matka smoczych rysunków. Jej grafiki poruszają wyobraźnię małych poszukiwaczy smoka Brochusia.
Z wykształcenia architekt. W tej chwili home manager :-). Dumna mama dwóch cudownych dziewczyn Natalki i Łucji. Pasje: One dwie, rysunek, prace plastyczno- manualne.

3  7

______________________________________________________________________________

Michal SulkaMICHAŁ SULKA
Jego fotografie urzekają. Jak mało kto czyta Brochów między wierszami.

Ur. w 1978 r., rodowity Brochowianin. Z wykształcenia technik administracji, zawodowo listonosz. Jego największą życiową pasją jest fotografia. Pierwsze zainteresowania pojawiły się, gdy uczęszczał do szkoły podstawowej, wraz z aparatami Zorka, Smiena i Zenit. Następnie, na parę lat, fotografia ustąpiła miejsca innym pasjom:  strzelectwu sportowemu i kolarstwu, z którymi związany jest po dzień dzisiejszy. Na poważnie do fotografii wrócił ok. 10 lat temu dzięki lustrzance Nikon F70, którą otrzymał od dziadka. Później zmienił sprzęt na cyfrowy, zaczynając od Nikona D70s, D80, D90, a od 3 lat używa Nikona D700. Jest samoukiem – “cały czas zdobywam nowe doświadczenia i eksperymentuję z nowymi dziedzinami fotografii. Moje portfolio wypełniają głównie krajobrazy, portrety, a ostatnio street foto oraz, dzięki uprzejmości mojego brata Łukasza,- sesje ślubne”.

Michał Sulka na FB

______________________________________________________________________________

 ANNA MICHALAnna Michalik-CzarneckaIK-CZARNECKA

Mistrzowsko zamieniła scenariusz gry”Gdzie jest Brochuś?” w wiersz.  Dokonała korekty naszej publikacji.

Mgr filologii polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego, nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej i przedszkolnej na Wydziale Pedagogiki Dolnośląskiej Szkoły Wyższej, ukończyła kurs doskonalący Metody Dobrego Startu prof. Marty Bogdanowicz w Gdańsku. Na co dzień pracuje z dziećmi. Prywatnie żona i mama dwójki dzieci. Jej pasją są książki. Na Brochowie mieszka od kilku lat.

______________________________________________________________________________

TERESA PAKUŁA Przedstawicielka Towarzystwa Przyjaciół Brochowa, uczestniczka spotkań, które obyły się w ramach projektu. Autorka pierwowzoru legendy o Brochusiu, w której oparciu powstała fabuła gry „Gdzie jest Brochuś?”.

Urodziłam się 27.10.1936 r. w Wilnie. Okupację i powstanie warszawskie przeżyłam z mamą w Warszawie. W 1945 r., po zakończeniu wojny i powrocie ojca z oflagu, wyjechaliśmy na Ziemie Zachodnie, w okolice Jeleniej Góry. Do Brochowa przyjechałam wraz z rodzicami w listopadzie 1948 r. Tu ukończyłam SP nr 37, a w 1961 r. rozpoczęłam w tej szkole pracę jako nauczycielka matematyki i fizyki w kl. V-VIII.

Teresa PakułaWspólnie z koleżanką zorganizowałyśmy w tej szkole grupę młodzieży, która chętnie jeździła na wycieczki piesze w dni wolne od nauki oraz na obozy wędrowne w czasie wakacji. Zdobyłyśmy odznaki turystyki kwalifikowanej górskiej i nizinnej oraz pogłębiałyśmy wiedzę krajoznawczą na Dolnym Śląsku. Gdy w 1971 r. po 25-letniej działalności zlikwidowano SP nr 37 zostałam przeniesiona do  nowo wybudowanej SP nr 80. Uczniowie kl. VII-VIII przenieśli tradycję turystyki pieszej do nowej szkoły. Założyliśmy Szkolny Klub Turystyczny PTTK, którego członkowie startowali w Olimpiadach Krajoznawczych Dolnego Śląska, osiągając bardzo dobre wyniki. W 1974 r. powierzono mi organizację Szkolnej Izby Pamięci. Wybrałam „Brochów 1945 – miasteczko na kolejowym szlaku”. Temat był zupełnie nowy i nieznany (Poznaj swój kraj rok 1980, nr 4). Za pracę w szkole otrzymałam Złotą Odznakę PTTK: „Za pracę z młodzieżą”, Srebrną i Złotą Odznakę Honorową PTTK, Nagrodę Ministra Oświaty I i II stopnia, Złoty Krzyż Zasługi oraz Medal Komisji Edukacji Narodowej.
W 1992 r. przeszłam na emeryturę. Wcześniej, bo w 1991 r., rozpoczęłam działalność w nowo wybranej Radzie Osiedla Brochów, początkowo jako sekretarz, a od 2012 r. jako członek Zarządu. Będąc sekretarzem, zajmowałam się m.in. ratowaniem Parku Brochowskiego przed dalszą dewastacją, w wyniku czego dokonano gruntownej rewitalizacji całego Parku. Należałam do głównych założycieli Towarzystwa Przyjaciół Brochowa w 1999 r. Wystarałam się o wpisanie do rejestru zabytków zagrożonej zniszczeniem wieży ciśnień z 1903 r. oraz willi z ogrodem z pocz. XX w. przy ul. Warszawskiej. Wnioskowałam o uznanie starego dębu przy ul. Centralnej 26 za pomnik przyrody. Od 1996 r. wydaję gazetkę osiedlową pt. “Wiadomości Brochowskie”.

TOP